เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 98
ผู้บัญชาการเจียงไม่ได้ใส่ใจกับข้อมูลสำคัญที่ออกจากปากของชื่อหมินหยานมากนัก
ประการแรก เธอรู้ประวัติของชื่อหมินหยานดี เจ้าหน้าที่สืบสวนที่จบการศึกษาหลังเธอไม่กี่ปีคนนี้มีความกล้าค่อนข้างน้อยและทำงานด้วยความระมัดระวังจนเกินไป เมื่อเทียบกับการหาข่าวแล้ว ชื่อหมินหยานให้ความสำคัญกับความปลอดภัยในชีวิตของตัวเองมากกว่า ดังนั้นข่าวที่ชื่อหมินหยานหามาได้ตลอดจึงมีมูลค่าไม่สูงนัก เขาจึงเป็นเพียงเจ้าหน้าที่สืบสวนระดับกลางแม้จะทำงานมาหลายปีแล้วก็ตาม แต่เรื่องนี้ก็ตำหนิไม่ได้ เพราะเจตจำนงของชาติย่อมไม่สามารถบังคับให้ใครต้องเสียสละโดยไม่เต็มใจได้ และเจ้าหน้าที่สืบสวนอย่างชื่อหมินหยานก็มีอยู่ไม่น้อย
ประการที่สอง หลังจากผู้บัญชาการเจียงฟื้นขึ้นมาในห้องพักผู้ป่วย เธอพบว่าในแฟ้มประวัติการรักษาของเธอระบุว่าเธอได้จดทะเบียนถิ่นที่อยู่ในนครสุขสันต์แล้ว เธอไม่ได้ซื้อบ้านในนครสุขสันต์ แล้วทำไมถึงจดทะเบียนได้? ผู้บัญชาการเจียงเคยเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนมาก่อน อีกทั้งเมื่อมีทะเบียนบ้านแล้วก็ไม่ถูกเอ็นพีซีของโรงพยาบาลและผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่นรังเกียจ เธอจึงสอบถามข้อมูลจนได้ความในเวลาไม่นาน
ปรากฏว่าเจ้านายใหญ่ได้ขุดเอาครึ่งหนึ่งของฐานรุ่งอรุณมาเติมลงในพื้นที่ที่ยังไม่ได้พัฒนาของนครสุขสันต์ ปัจจุบันที่นั่นถูกผู้คนในนครสุขสันต์เรียกว่าฐานครึ่งหนึ่ง ประชากรเกือบล้านคนที่ฐานครึ่งหนึ่งต่างก็มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านส่วนรวมของฐานครึ่งหนึ่งในนครสุขสันต์ทั้งสิ้น