เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 83
ราตรีอันยาวนานเป็นเพียงราตรีของนครสุขสันต์เท่านั้น แต่เวลาที่แท้จริงในโลกภายนอกขณะนี้คือบ่ายสามโมง
ยามค่ำคืนเป็นเพียงโดมแก้วสีดำกึ่งโปร่งใสที่ครอบคลุมนครสุขสันต์เอาไว้ทั้งหมด ความหม่นหมองภายนอกเมืองไม่เกี่ยวข้องกับที่นี่ ผู้คนต่างใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและมีความสุขในที่แห่งนี้
ถึงจะเป็นอย่างนั้น ในช่วงราตรีอันยาวนาน ผู้คนที่ออกมาเดินเล่นข้างนอกก็มีค่อนข้างน้อย
โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาซิงฝูกำลังอยู่ในช่วงเวลาเรียน เสียงอ่านหนังสือที่ดังกังวานเล็ดลอดออกมาจากภายในโรงเรียน ทำให้ประสาทสัมผัสที่ตึงเครียดของชื่อหมินหยานผ่อนคลายลงเล็กน้อย เธอหวนนึกถึงช่วงเวลาในวัยเด็กตอนที่ตัวเองยังเรียนหนังสือ
โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาซิงฝูไม่ได้ห้ามคนนอกเข้าเยี่ยมชม มันก็เหมือนกับโรงเรียนทั่วไป เพียงแค่ต้องลงทะเบียนข้อมูลก็สามารถเข้าได้
ชื่อหมินหยานไม่กล้าแสดงพิรุธใด ๆ ออกมา เธอทำเรื่องลงทะเบียนข้อมูลด้วยสีหน้าปกติ
“มาเยี่ยมชมโรงเรียนอีกแล้วเหรอ!” ที่หน้าป้อมยาม รปภ. ของโรงเรียนทักทายเธออย่างกระตือรือร้น
ชื่อหมินหยานเคยใช้ข้ออ้างเรื่องการเยี่ยมชมเข้ามาสืบสวนหลายครั้งตั้งแต่ตอนที่โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาซิงฝูเพิ่งสร้างเสร็จ เธอจึงตอบไปอย่างลื่นไหลว่า “ใช่ค่ะ อยากจะไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดสักหน่อย”