เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 70 การส่งมอบสินค้าครั้งที่สอง
หลังจากผ่านไปครึ่งเดือน ในที่สุดนครราตรีนิรันดร์ก็ส่ง “สินค้า” ชุดที่สองมาให้ ตามปกติแล้วยังคงเป็นจำนวนห้าพันคน แต่สิ่งที่ต่างไปจากครั้งแรกคือใน “สินค้า” ชุดนี้มีเด็กอยู่ห้าร้อยคน อายุตั้งแต่สิบขวบไปจนถึงสิบห้าปี
และครั้งนี้สิ่งที่ใช้ขนส่งสินค้า นอกจากด้วงตดเหม็นแล้ว ยังมีรถไฟสีเขียวอีกหนึ่งขบวน ล้อใต้รถไฟถูกดัดแปลงให้สามารถวิ่งบนพื้นราบได้ และเมื่อไม่มีพื้นราบ ด้วงตดเหม็นก็จะรับหน้าที่แบกรถไฟข้ามไป
เมื่อเทียบกับความป่าเถื่อนในการขนส่งครั้งแรก ครั้งนี้ด้วงตดเหม็นถือว่าอ่อนโยนกว่ามาก ตอนที่รถไฟวางลงบนพื้นก็เพียงแค่สั่นไหวเล็กน้อย ไม่ส่งผลกระทบต่อผู้โดยสารภายในขบวน
เมื่อมองเห็นเงาของนครสุขสันต์อยู่ไกล ๆ ด้วงตดเหม็นก็หยุดการเคลื่อนไหว รถไฟหยุดลงพร้อมเสียงดังเอี๊ยด ประตูรถเปิดออก เด็ก ๆ ที่มีอายุต่างกันต่างชะโงกหน้าออกมามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ท่านผู้ใหญ่ นี่คือนครสุขสันต์ใช่ไหมคะ?” เด็กหญิงตัวน้อยอายุประมาณสิบขวบกอดขาของด้วงตัวหนึ่งโดยไม่รังเกียจ พร้อมเงยหน้ามองมันด้วยรอยยิ้มสดใส
ร่างกายอันใหญ่โตราวกับรถบรรทุกของด้วงสั่นไหวเล็กน้อย เสียงของมันนุ่มนวลขึ้นมาก “ใช่แล้ว นั่นคือที่ที่พวกเจ้าจะต้องไปเรียนและใช้ชีวิตต่อจากนี้”