เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 51
ราตรีกาลราวกับผืนน้ำดำข้นเหนียว ไฟถนนลืมตาขึ้นทีละดวง จ้องมองคนหลายคนที่ถอยหลังทีละก้าวอย่างเย็นเยียบ
ไม่มีบ้านหลังใดในชุมชนเปิดไฟ ภูตที่คลุมด้วยผ้าปูที่นอนลอยโซเซขึ้นมา มันหมดความสนใจในจ้าวซินและคนอื่น ๆ ที่เพิ่งคายออกมา ราวกับมนุษย์ที่หลีกเลี่ยงอาเจียนของตัวเองอย่างรังเกียจ มันเพียงวนอยู่ห่าง ๆ รอบตัวอิ่นจื้อหงและคนอื่น ๆ ประหนึ่งสุนัขล่าที่กำลังรอจังหวะลงมือ
อิ่นจื้อหง ซินปู้เอ้อร์ และอวี๋เปิ่นโม่ต่างมีสีหน้าตึงเครียด ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าควรลงมือหรือไม่ เพราะเมื่อครู่คนตรงหน้าพวกนี้ยังเป็นสหายร่วมรบที่ฝ่าความเป็นความตายมาด้วยกัน
แต่ตอนนี้ คนทั้งหมดแปดคนที่มีจ้าวซินกับหลี่หยุนเป็นแกนนำ ล้วนมีรอยยิ้มคลั่งไคล้เหมือนกันเป๊ะ และพูดประโยคเดียวกันเป็นเสียงเดียว “ในนครสุขสันต์มีความสุข เข้าร่วมกับพวกเราสิ มาเป็นคนแห่งความสุขด้วยกัน”
“ในนครสุขสันต์มีความสุข เข้าร่วมกับพวกเราสิ มาเป็นคนแห่งความสุขด้วยกัน”
“ในนครสุขสันต์มีความสุข เข้าร่วมกับพวกเราสิ มาเป็นคนแห่งความสุขด้วยกัน”
“ในนครสุขสันต์...”