เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41
ในขณะที่ฉืออวี่กำลังจดจ่ออยู่กับการสร้างโรงพยาบาล ท้องฟ้าภายนอกนครซิงฝูก็ค่อย ๆ สว่างขึ้น
จ้าวหู่ถูกนาฬิกาปลุกปลุกให้ตื่น เขาขยี้ตาแล้วลุกขึ้นนั่ง
หลังจากอาศัยอยู่ในนครซิงฝูมานาน เขาคุ้นเคยกับสถานการณ์ที่กลางวันและกลางคืนของนครซิงฝูไม่เหมือนกับโลกภายนอกมานานแล้ว ในตอนแรกเขายังพยายามสรุปกฎเกณฑ์ แต่ต่อมาได้ยินผู้อยู่อาศัยในนครซิงฝูบอกว่าไม่จำเป็นต้องสรุป เพราะอย่างไรก็ไม่มีกฎเกณฑ์อะไร มีเพียงกฎเดียวคือกลางวันและกลางคืนในนครซิงฝูยาวนานกว่าภายนอก
ตอนนี้ทุกคนเรียกช่วงกลางวันในนครซิงฝูว่าช่วงกลางวันยาว และเรียกกลางคืนว่าราตรีอันยาวนาน ส่วนกิจวัตรอื่น ๆ ยังคงทำตามเวลาโลกภายนอก
ตอนแรกจ้าวหู่ไม่ชิน มักจะลืมตั้งนาฬิกาปลุก และมักจะนอนเพลินในช่วงราตรีอันยาวนานจนเกือบเสียงานไปหลายครั้ง ต่อมาเขาจึงยอมจำนน ไปซื้อนาฬิกาปลุกจากตลาดซื้อขายสินค้ามือสองกลับมา
ทำไมไม่ใช้โทรศัพท์มือถือ? อ้อ แน่นอนว่าเป็นเพราะโทรศัพท์มือสองที่เขาซื้อมาฟังก์ชันการใช้งานมันไม่สมบูรณ์
เขาปีนขึ้นจากเตียง กินอาหารเช้าง่าย ๆ แล้วสวมเสื้อแจ็คเก็ตหนา ๆ ออกจากบ้าน ตั้งแต่สัตว์ประหลาดตัวนั้นมาเยือน อากาศก็หนาวเย็นลงเรื่อย ๆ โดยเฉพาะตอนกลางดึก ถ้าสวมเสื้อผ้าน้อยไปก็ทนไม่ไหวจริง ๆ