เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36
หนานถีลี่วนเวียนอยู่ในซากปรักหักพังแห่งความหวังมานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว
ในช่วงครึ่งเดือนแรก เขายังพอจะสนุกกับการเล่นกับมนุษย์ได้บ้าง เขาชอบวิธีการเล่นอยู่สองแบบ แบบแรกคือการจับมนุษย์มาเป็นตัวต่อ แล้วประกอบให้เป็นรูปร่างที่เขาต้องการ ร่างกายของมนุษย์มีความอ่อนนุ่มที่พอเหมาะพอดี ทำให้สามารถพับเป็นรูปทรงต่างๆ ที่เขาต้องการได้ ในขณะที่สิ่งมีชีวิตอื่นไม่แข็งเกินไปก็อ่อนนุ่มเกินไป ไม่ตรงกับความต้องการทางสุนทรียะของเขาเลยแม้แต่น้อย
วิธีการเล่นแบบที่สองคือการให้มนุษย์แสดงบทบาทสมมติไปตามบทละครที่เขาแต่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเกมฆาตกรรม เกมความรัก หรือเกมการทรยศหักหลัง ล้วนเป็นสิ่งที่เขาโปรดปรานทั้งสิ้น
หลังจากมาถึงซากปรักหักพังแห่งความหวัง เขาก็ได้ค้นพบวิธีการเล่นแบบที่สาม นั่นก็คือเกมไล่ล่า ซากปรักหักพังแห่งความหวังนั้นกว้างใหญ่มาก ไม่ว่าที่ไหนก็อาจจะมีมนุษย์โผล่ออกมาได้เสมอ หูของหนานถีลี่ทำให้เขาได้ยินความเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ มากมาย เขาเฝ้ามองดูหนูตัวน้อยเหล่านั้นที่คอยหลบๆ ซ่อนๆ เมื่อพวกมันคิดว่าตัวเองปลอดภัยและลดการระวังตัวลง หนานถีลี่ก็จะโผล่ออกไปทำให้พวกมันตกใจเล่น
เขาจะใช้ปีกสร้างพายุหมุน และไล่ล่าพวกมันอย่างเชื่องช้าท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวของพวกมัน เพื่อชื่นชมภาพที่พวกมันคิดว่าตัวเองยังมีโอกาสรอดและพยายามอย่างสุดชีวิตด้วยความโชคช่วย
การได้เห็นพวกมันวิ่งจนหมดแรงและคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิตต่อหน้าเขาด้วยความหวาดกลัว ทำให้หนานถีลี่รู้สึกถึงความปิติยินดีอย่างบอกไม่ถูก