เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 26
อาคารหอพักพนักงานมีห้องพักเพียงสองประเภท ประเภทแรกคือหอพักสี่คน ประเภทที่สองคือหอพักเดี่ยว
หอพักสี่คนมีมากที่สุด ส่วนหอพักเดี่ยวมีอยู่แค่ปลายสุดของทางเดิน เห็นได้ชัดว่าแผนผังเดิมของอาคารหอพักแห่งนี้มีปัญหา พื้นที่ตรงปลายทางเดินเล็กเกินไป จึงทำได้เพียงหอพักเดี่ยว
หอพักเดี่ยวเล็กจนวางได้แค่เตียงกว้าง 0.9 เมตรหนึ่งหลัง กับโต๊ะสี่เหลี่ยมเล็กหนึ่งตัว พื้นที่ที่เหลือพอให้หมุนตัวได้เท่านั้น
แต่สำหรับโจวคังผิง พื้นที่เล็ก ๆ แห่งนี้กลับเป็นที่พึ่งพิงอันปลอดภัย
คนที่เดินออกมาจากซากปรักหักพังวันสิ้นโลก ไม่มากก็น้อยล้วนระแวดระวังผู้อื่น การมีมุมเล็ก ๆ ที่เป็นของตัวเอง ทำให้พวกเขาหลับได้อย่างสบายใจกว่าในยามค่ำคืน
ยิ่งไปกว่านั้น หลังมาถึงเขตของชุมชนซิ่งฝู ทีมที่เดิมเขานำมาก็กระจัดกระจายอย่างรวดเร็ว คนส่วนใหญ่พอใจกับสภาพปัจจุบัน ต่อให้รู้ชัดว่าบริษัทอสังหาซิ่งฝูมีปัญหา ก็ยังยินดีจมอยู่กับภาพลวงตาแห่งความมั่นคงนี้
มีเพียงไม่กี่คนที่กังวลเหมือนโจวคังผิง แต่เช่นเดียวกับที่โจวคังผิงจากไปไม่ได้ พวกเขาก็หวาดกลัวไปด้วยและทำงานอยู่ในโรงงานต่อไปด้วย
ท้ายที่สุดแล้ว หากออกจากที่นี่ พวกเขาจะไปที่ไหนได้?