เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 21
“แม่หนู พวกเธอไม่เป็นอะไรกันใช่ไหม?”
ท่ามกลางฝูงชน จางเฟิ่งและหญิงสาวอีกสองสามคนรีบก้าวเข้าไปหา หวังจะช่วยพยุงคนเหล่านั้นขึ้น แต่สามพี่น้องกลับถีบขาแล้วดีดตัวลุกขึ้นยืนในทันที เล่นเอาจางเฟิ่งและคนอื่น ๆ ตกใจจนผงะถอยหลัง
สามพี่น้องแมงมุมเผยสีหน้าดูแคลนโดยไม่คิดจะปิดบัง “พวกเจ้าคิดจะทำอะไร? ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่พวกเจ้าจะเข้ามาเพ่นพ่านได้ตามใจชอบ”
จางเฟิ่งกวาดสายตามองพวกเธอสองสามรอบ
หญิงสาวทั้งสามคนที่ยืนอยู่หน้าโรงงาน แต่ละคนรูปร่างสูงใหญ่กว่าคนปกติ ผิวพรรณถูกแดดเผาจนคล้ายถ่าน ดวงตากลมโตและมีตาดำเป็นสีแดง ดูคล้ายกับลูกครึ่ง
จางเฟิ่งกล่าวว่า “พวกเราแค่เห็นว่ามีโรงงานเพิ่มขึ้นมาที่นี่ เลยแวะมาดูน่ะ”
จูต้า: “งั้นตอนนี้ก็ดูเสร็จแล้ว ก็เชิญออกไปได้”
น้ำเสียงของแมงมุมเย็นชามาก หวังจะใช้ความน่าเกรงขามนี้ขับไล่มนุษย์ที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเหล่านี้ออกไป แต่เธอคงลืมไปแล้วว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในร่างที่มีแปดขาและดูดุร้ายน่าสะพรึงกลัวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เมื่อสิ้นคำพูด จางเฟิ่งไม่เพียงแต่ไม่ถอยกลับ แต่กลับก้าวเข้าไปใกล้กว่าเดิมเสียอีก