กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 198 กอดผ้าห่มมองเธออย่างน้อยใจ
ยามดึก
คฤหาสน์ราตรีสมุทร
ด้านนอกยามราตรีเงียบสงัด สายลมยามค่ำคืนพัดโชย มีเพียงเสียงต้นไม้และสายลมบรรเลงเพลงร่วมกัน
ส่วนภายในห้อง เสียงคลุมเครือชวนใจเต้นดังไม่ขาดสาย เสียงหอบหายใจแผ่วต่ำของชายหนุ่มผสมเข้ากับเสียงครางหวานของหญิงสาว เมื่อเทียบกับเสียงใบไม้ไหวด้านนอกแล้ว ที่นี่กลับน่าฟังยิ่งกว่า
……
เป็นอย่างที่เหลิ่งซื่อเย่พูดไว้เมื่อครู่ สิ่งสำคัญที่สุดคือเซิ่งลั่วหน่วนต้องกินให้อิ่ม
ยิ่งมีการผ่อนผันที่เซิ่งลั่วหน่วนยอมรับให้เป็นแรงหนุนด้วยแล้ว ใครบางคนก็ทำต่อเนื่องตั้งแต่กินอาหารเย็นเสร็จจนถึงเที่ยงคืนจึงยอมจบ