ตอนที่ 196 ตามใจเธอทุกสิ่ง ปกป้องความอ่อนโยนของเธอ

ตอนที่ 196 ตามใจเธอทุกสิ่ง ปกป้องความอ่อนโยนของเธอ

“เหลิ่งซื่อเย่...”

เซิ่งลั่วหน่วนเห็นภาพนี้แล้วก็อ้าปากค้าง ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ทำได้เพียงเรียกชื่อเขาออกมาโดยสัญชาตญาณ

เหลิ่งซื่อเย่มองเซิ่งลั่วหน่วนผ่านแสงไฟริบหรี่ แล้วยื่นนิ้วชี้ขึ้นมาแตะที่ริมฝีปาก ส่งสัญญาณให้เธออย่าเพิ่งพูด

“นี่คือวันและคืนนับสิบล้านร้อยล้านคืนวัน

คือความโหยหาที่ฉันมีต่อเธออย่างไม่จบสิ้น”

เสียงร้องเพลงอันคุ้นเคยดังขึ้น เซิ่งลั่วหน่วนลืมสิ้นทุกการเคลื่อนไหว ยืนอุ้มดอกไม้นิ่งอยู่กับที่โดยไม่ไหวติง

ที่แท้เสียงร้องเพลงของเหลิ่งซื่อเย่ก็ไพเราะถึงเพียงนี้... นั่นทำให้เธอนึกถึงตอนที่เขาเปี่ยมด้วยอารมณ์รักและพึมพำข้างหูเธอทุกครั้ง เรียกเธอว่าเด็กดีอย่างลึกซึ้ง