กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 187 อยากให้เขาปิดปากได้แล้ว
วันถัดมา
เซิ่งลั่วหน่วนได้รับวันหยุดหนึ่งวันเพราะเหลิ่งซื่อเย่
พูดให้ถูกต้องก็คือ นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเมืองจักรพรรดิมหาลัยทุกคนได้รับวันหยุดหนึ่งวัน
ตอนที่เซิ่งลั่วหน่วนลืมตาขึ้นมาก็เป็นเวลาสายมากแล้ว
ทันทีที่ลืมตาขึ้นมาก็เห็นเหลิ่งซื่อเย่นั่งอยู่ข้างเตียงโดยเกยใบหน้าไว้บนเตียง
เซิ่งลั่วหน่วนที่เดิมทียังงัวเงียอยู่พลันตื่นเต็มตาในทันใด เธอยันกายขึ้นตามสัญชาตญาณ คิดไม่ถึงว่าจะล้มตัวนอนลงไปอีกรอบ
!!! ร่างกายนี้ทำไมถึงไม่แตกต่างจากครั้งแรกเลยสักนิด
ในทางกลับกัน ครั้งนี้ยิ่งเมื่อยล้ากว่าเดิมอีก... ฮือ ๆ ๆ
หรือว่าเป็นเพราะได้รับผลกระทบจากบรรยากาศรอบตัว?