กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 185 เสแสร้งเฉยชา
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป สองชั่วโมงก็ผ่านไปเช่นกัน...
เซิ่งลั่วหน่วนไม่ได้ยินเสียงออดประตูแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นใครขึ้นมา
เซิ่งลั่วหน่วนที่ยังคงโมโหอยู่ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงในท่ากางแขนกางขา บังคับตัวเองไม่ให้เดินลงไปข้างล่าง
ทว่าความรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจกลับทำให้เธอไม่อาจมองข้ามได้
เธอคิดว่าเหลิ่งซื่อเย่เป็นพวกชอบรายงานแต่เรื่องดีไม่รายงานเรื่องร้ายกับเธอแต่แรกอยู่แล้ว ไม่เคยเปิดปากแบ่งปันความกลุ้มใจกับเธอ หากครั้งนี้เธอยอมให้อภัยเขาง่าย ๆ แบบนี้ ครั้งหน้าเขาจะยังทำแบบนี้อีกหรือเปล่า
เซิ่งลั่วหน่วนลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความหงุดหงิด แม้จะผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว แต่เธอก็มั่นใจอย่างยิ่งว่าเหลิ่งซื่อเย่ต้องยังอยู่ข้างล่างแน่นอน