กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 172 คลอเคลีย
เซิ่งลั่วหน่วนยังไม่รู้เลยว่าตัวเองได้กลายเป็นคนดังของเมืองจักรพรรดิไปแล้ว
กว่าเธอจะตื่นนอนก็ผ่านไปสี่ชั่วโมงแล้ว
ตอนนี้เป็นเวลาทุ่มกว่าแล้ว
ไม่ผิดจากที่คิด พอสบตาแรกที่ลืมขึ้นก็ประสานเข้ากับดวงตาอันลึกซึ้งของชายหนุ่ม
“เหลิ่งซื่อเย่ คุณไม่จ่วงนอนเหรอ” เซิ่งลั่วหน่วนนึกว่าชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้นอน และนอนจ้องเธออยู่ตลอดเวลา
เหลิ่งซื่อเย่สั่นหัว เมื่อครู่เขานอนหลับไปชั่วโมงกว่าแล้ว พอตื่นขึ้นมาเห็นเธอกกคุดคู้อยู่ในอ้อมอกเขา มองไปมองมาก็เริ่มเสพติดขึ้นมา
“เด็กดี นอนเต็มอิ่มหรือยัง”
“เอวยังเมื่อยอยู่ไหม”
“ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า”