เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 162 ต้องไปคุยงานต่างเมืองแล้ว จูบลึกซึ้งไหม?
หลังจากเหลิ่งซื่อเย่รับเธอขึ้นรถแล้ว เขาก็กดเธอลงกับเบาะหลังแล้วระดมจูบอย่างบ้าคลั่ง
จากนั้น เหลิ่งซื่อเย่ก็โอบกอดเธอไว้ตลอดเวลา คอยขบเคี้ยวใบหู ริมฝีปาก จมูก และลำคอของเธอแผ่วเบาเป็นระยะ
“เด็กดี อยากจูบลึกซึ้งไหม? เดี๋ยวฉันต้องไปคุยงานต่างเมืองแล้ว”
ครั้งนี้เหลิ่งซื่อเย่ถามออกไปตรง ๆ ด้วยสายตาเร่าร้อน
นี่เป็นสิ่งที่เซิ่งลั่วหน่วนไม่เคยพบเจอมาก่อน
เซิ่งลั่วหน่วนถูกเสียงกระซิบอันมีเสน่ห์และท่าทางการหยอกเย้าของเขาทำให้ลุ่มหลงจนมึนงงไปนานแล้ว ความคิดอื่น ๆ โดนโยนทิ้งไปไกลถึงเก้านภา
เธอจะปฏิเสธเขาได้อย่างไร
ดังนั้น เธอจึงขยับขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของเขา สองมือโอบรอบคอเขา แล้วส่งริมฝีปากแดงฉ่ำของตัวเองเข้าไป พร้อมสัมผัสถึงความรักลึกซึ้งที่เขามีต่อเธอ