ตอนที่ 159 ฉันไม่น่ารัก

ตอนที่ 159 ฉันไม่น่ารัก......

เช้าวันต่อมา

เซิ่งลั่วหน่วนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่เพดานที่คุ้นเคย และไม่ใช่แสงแดดยามเช้า แต่เป็นแสงไฟอบอุ่นภายในห้อง

เธอชะงักไปครู่หนึ่งถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่านี่คือห้องฝั่งตรงข้าม

เซิ่งลั่วหน่วนยื่นมือไปลูบข้างกาย ไม่มีใครอยู่ แต่พื้นที่ข้าง ๆ ยังคงมีความอุ่นหลงเหลือ

เธอลุกขึ้นนั่งบนเตียง ก้มมองดูตัวเอง เสื้อผ้าที่สวมไม่ใช่ชุดนอนเมื่อคืน แต่เป็นชุดนอนผ้าไหมสีดำของเหลิ่งซื่อเย่ ด้านในไม่ได้สวมอะไรเลยนอกจากกางเกงในตัวเดียว

ความทรงจำเมื่อคืนพรั่งพรูเข้ามาในหัว เซิ่งลั่วหน่วนตวัดเปิดผ้านวมบนร่างออก ทันใดนั้นก็พบว่ารอยแดงบนเรือนร่างเด่นชัดเป็นอย่างยิ่ง