กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 145 ราวกับภรรยาผู้แสนดี
เวลาหกโมงเย็น เซิ่งลั่วหน่วนเพิ่งเลิกเรียนก็เก็บของเดินออกจากประตูมหาลัย
แม้เธอจะเรียนติดกันถึงสองคาบ แต่บนใบหน้าก็ยังคงเปล่งประกายสดใส
เพราะเมื่อครู่ตอนกำลังเรียนอยู่นั้นเธอได้คุยกับเหลิ่งซื่อเย่ ที่แท้เบื้องหน้าเขาบอกว่าไปทำงานที่บริษัท แต่ความจริงคือแค่ไปทักทาย แล้วก็แอบชิ่งกลับบ้านไปแล้ว
เซิ่งลั่วหน่วนคิดถึงสาเหตุที่เขาทำแบบนั้นก็อดนึกขำไม่ได้ ใคร ๆ ก็บอกว่าถ้าผู้หญิงมีภาวะคลั่งรักถือเป็นข้อเสียใหญ่หลวงที่สุด แต่ถ้าผู้ชายมีภาวะคลั่งรักนั่นคือหวานชื่นมื่น
ตอนนี้พอมาดูแล้ว ดูเหมือนจะจริง แต่ว่า เธอก็รู้สึกว่าตัวเองมีภาวะคลั่งรักเหมือนกัน