กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 130 นอนบนเตียงของฉันแล้ว ก็เป็นคนของฉันแล้วล่ะ
หลังจากเซิ่งลั่วหน่วนออกมาจากห้องหนังสือ ก็รีบวิ่งลงไปเอาโทรศัพท์มือถือที่ชั้นหนึ่ง
จังหวะนั้นพอดีกับที่พบกับเซิ่งหงเทาที่เพิ่งถือแก้วน้ำเปล่าออกมาจากในครัว
“หน่วนหน่วน เป็นอะไรไป วิ่งช้า ๆ หน่อย” เซิ่งหงเทาคล้ายยังไม่ทันตระหนักว่าร่างกายของเซิ่งลั่วหน่วนฟื้นตัวหายดีแล้ว พอเห็นเธอวิ่งลงมาเช่นนี้ หัวใจก็แทบจะไปกองอยู่กระพุ้งแก้ม
“คุณพ่อ หนูไม่เป็นไรค่ะ หนูลงมาเอาโทรศัพท์มือถือ ร่างกายหนูแข็งแรงมากเลยนะ” ตอนที่เซิ่งลั่วหน่วนเดินผ่านคุณพ่อของตนเอง ยังยื่นมือไปตบบ่าเขาเบา ๆ