กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 126 เค้กรสส้ม
หลังอาหารเย็น เหลิ่งซื่อเย่ขับรถมาส่งเซิ่งลั่วหน่วนที่บ้าน
เป็นอย่างที่คิด พอกลับมาถึงบ้านหลังเล็กของตัวเอง เซิ่งลั่วหน่วนก็ดึงตัวเขาเข้าไปในห้องรับแขก แล้วผลักเหลิ่งซื่อเย่ลงบนโซฟาอย่างเอาแต่งานเล็กน้อย
เหลิ่งซื่อเย่ตามน้ำไปกับเธอ นั่งลงบนโซฟาเพื่อดูว่าแม่ตัวดีคิดจะทำอะไร
“ที่รัก?”
ดูเหมือนเขาจะเดาอะไรบางอย่างออก
เซิ่งลั่วหน่วนไม่ได้ตอบเขา แต่นั่งลงบนตักของเขาเองด้วยท่าทางแบบเดียวกับตอนก่อนกินอาหารเย็นที่บ้านตระกูลเดิมเป๊ะ ๆ
“คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่ากลับมาแล้วจะจูบ”
เซิ่งลั่วหน่วนยื่นมือไปคล้องคอเขา ยู่ปากขึ้นราวกับขัดใจที่เขาทำเป็นลืมเรื่องนี้