กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 110 ไม่มีแฟนสาวคุณไม่เข้าใจหรอก
อารมณ์ของเซิ่งลั่วหน่วนเป็นอย่างไรนั้น ดูได้จากมุมปากที่ยกยื่นขึ้นตลอดเวลาหลังจากที่เธอย็อยหลับไป
คฤหาสน์ยามดึกสงัด
เงียบสงบยิ่งกว่าช่วงเวลาใด ๆ มีเพียงเสียงแมลงและนกส่งเสียงร้องจิ๊บ ๆ อยู่บนต้นไม้รอบ ๆ
เนื่องจากเซิ่งลั่วหน่วนยังมีเรียนในวันพรุ่งนี้ หลังจากที่เหลิ่งซื่อเย่ส่งเธอกลับห้องได้ไม่นาน เธอจึงไปเข้าเฝ้าโจวกงแล้ว
ส่วนเหลิ่งซื่อเย่ยืนอยู่ที่ระเบียงห้องข้าง ๆ ในมือหมุนลูกประคำพุทธะบนข้อมือเล่น พลางเหม่อมองไปยังระเบียงข้าง ๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เด็กสาวที่เขาเคยเฝ้าคิดถึงทั้งกลางวันกลางคืน บัดนี้อยู่ข้างกายเขาแล้ว
เหลิ่งซื่อเย่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วต่อสายโทรออก
“คุณชายใหญ่”