กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 106 มีเธอแล้ว เขาไม่สนใจความมืดมิดใด ๆ อีก
เซิ่งลั่วหน่วนไม่มีความกล้าที่จะฟังต่อ แต่เธอทำเช่นนั้นไม่ได้ ช่วงชีวิตก่อนหน้านี้ของเหลิ่งซื่อเย่อยู่ในความมืดมิดแล้ว ในวันข้างหน้าเธออยากให้เขามีแต่ความสว่างไสว
เธอเชื่อว่าหากเป็นโรค ย่อมต้องมียารักษา ยิ่งเป็นโรคทางจิตใจแล้ว เธอยิ่งเชื่อมั่นว่าตนเองทำได้ ต่อให้ต้องสูญเสียเวลาทั้งชีวิตของเธอ เธอก็จะฉุดเขาออกมาให้ได้
“ที่รัก สัญญาณกับฉันนะว่าห้ามร้องไห้ ถ้าร้องฉันจะไม่พูดแล้ว ตอนนี้ฉันด้านอื่น ๆ ก็ยังสบายดีไม่ใช่เหรอ ไม่ร้องนะเด็กดี ขอจูบทีหนึ่งได้ไหม”
เหลิ่งซื่อเย่หัวเราะเบา ๆ มีความสุขจากใจจริง ตอนนี้เขาก็เป็นคนที่มีคนคอยห่วงใยแล้วเหมือนกัน