ตอนที่ 94 ดวงอาทิตย์แผดเผาเขาอย่างเอาแต่ใจ

ตอนที่ 94 ดวงอาทิตย์แผดเผาเขาอย่างเอาแต่ใจ

เหลิ่งซื่อเย่พุ่งออกจากห้องไปโดยไม่ทันได้คิดอะไรทั้งสิ้น ในหัวเขารู้เพียงแค่ว่าเซิ่งลั่วหน่วนจากไปแล้ว... เขาอยากตามเธอกลับมา ขอร้องไม่ให้เธอทอดทิ้งเขาไป

ทว่าเขาดันลืมไปว่ายามนี้ภายนอกยังมีแสงแดดแผดเผาเจิดจ้า

“เหลิ่งซื่อเย่ แกแม่งรีบกลับเข้ามาเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย!”

เสียงของโม่เทียนคำรามลั่นด้วยความโกรธา ยามเห็นดวงอาทิตย์แผดแสงร้อนแรงอยู่ภายนอก หัวใจเขาก็พลอยตื่นตระหนกว้าวุ่นอย่างยิ่ง แถมตอนนี้เหลิ่งซื่อเย่ยังไม่ได้ทำเครื่องป้องกันใด ๆ ไว้บนร่างกายเลยสักชิ้น

แต่มีหรือที่เหลิ่งซื่อเย่ในตอนนี้จะยอมฟัง ต่อให้ภายนอกจะเป็นภูเขาดาบทะเลเพลิง เขาคงพุ่งออกไปอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย