กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 88 เหลิ่งซื่อเย่อยากหลบหนี
คฤหาสน์ราตรีสมุทร
ท้องฟ้าด้านนอกมืดมิดเข้าสู่ยามค่ำคืนนานแล้ว
คฤหาสน์อันเงียบสงบส่งผลให้เสียงร้องของแมลงและนกบนต้นไม้รอบ ๆ ยิ่งแผ่วดังชัดเจน
แต่ทว่าภายใน กลับอบอวลไปด้วยบรรยากาศอันงดงาม
โต๊ะอาหารในห้องรับประทานอาหารถูกเหลิ่งซื่อเย่ปรับขนาดให้เล็กลงหนึ่งรอบ เขากับเซิ่งลั่วหน่วนนั่งหันหน้าเข้าหากัน
ก่อนเริ่มทาน เซิ่งลั่วหน่วนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปไว้รูปหนึ่ง จากนั้นก็สลับกล้อง ใช้โต๊ะอาหารเป็นฉากหลัง เซิ่งลั่วหน่วนเอ่ยปากพูดกับเหลิ่งซื่อเย่ที่อยู่ข้าง ๆ “พี่เย่ ฉันขอเชิญคุณมาถ่ายรูปคู่กับฉันสักรูปได้ไหม”
เซิ่งลั่วหน่วนกวักนิ้วเรียวเบา ๆ
เหมือนกับครั้งแรกสุดในตอนนั้นที่เธออยากจะจูบเขาไม่มีผิด