กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 68 คนมีอายุหน่อยจะเอาใจเธอเก่ง
หลังจากโม่เทียนจากไป อารมณ์ของเหลิ่งซื่อเย่ก็ยังคงซบเซา
ถ้าเซิ่งลั่วหน่วนไม่พูดเขาก็เกือบจะลืมไปแล้ว อีกสองวันเธอก็ต้องกลับไป พอกลับไปแล้วก็คงอีกนานกว่าจะได้เจอกัน
เธอจะไปเจอโจวเยี่ยนคนนั้นหรือเปล่า วันก่อนโจวเยี่ยนคนนั้นยังไปหาเธอที่บ้าน แต่เขาเองยังไม่เคยเข้าไปเลยด้วยซ้ำ
ถ้าเซิ่งลั่วหน่วนรู้ว่าตอนนี้เหลิ่งซื่อเย่กำลังคิดเรื่องไร้แก่นสารพวกนี้อยู่ คงจะได้แกล้งจนเขาไห้ฮือเพื่อให้จำใส่ใจไปแล้ว
เซิ่งลั่วหน่วนมองเหลิ่งซื่อเย่ที่เอาแต่ก้มหน้างุด อาจเพราะไม่ได้ออกไปข้างนอก ผมของเขาจึงไม่ได้จัดทรง ตกลงมาคลอเคลียหน้าผากอย่างเป็นธรรมชาติ ดูเหมือนน้องหมาตัวโตที่ไม่มีใครสนใจและกำลังเศร้าอยู่คนเดียวไม่มีผิด
“เหลิ่งซื่อเย่ หิวหรือยัง”