กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 55 อยากพบผู้ใหญ่ฝ่ายครอบครัวแล้วเหรอ?
สายตาของเหลิ่งซื่อเย่จดจ้องดวงตา ขนตา และคิ้วของเธอในระยะประชิด ชั่วขณะนั้นลมหายใจของเขากระชั้นถี่ขึ้นเล็กน้อย
ทว่ายามไข่ต้มอุ่นคลึงลงบนเปลือกตาที่ปิดสนิท เธอกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้ไม่เด่นชัด แต่เหลิ่งซื่อเย่ก็สังเกตเห็นได้
ในใจพลันรู้สึกปวดใจขึ้นมา ทันใดนั้นริมฝีปากจึงเผยอออกแล้วเป่าลมเบา ๆ เซิ่งลั่วหน่วนที่สัมผัสได้ถึงความเย็นสบายบังเกิดความรู้สึกเป่าเพลินจนลืมตาขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ เธออ่านความหมายลึกซึ้งในแววตาของเหลิ่งซื่อเย่ออกแล้ว
ที่แท้การชอบใครซักคนนั้นไม่อาจปกปิดไว้ได้ตลอดไป สายตาจะเป็นฝ่ายทรยศทรยศความรู้สึกและทุกสิ่งทุกอย่างของคุณเอง
“อาซื่อ วันหน้าฉันจะไม่ร้องไห้ง่าย ๆ อีกแล้ว ถ้าจะร้องก็ร้องให้นายคนเดียว”