ตอนที่ 46 ลางสังหรณ์ไม่ดีแล่นขึ้นมาในใจ

ตอนที่ 46 ลางสังหรณ์ไม่ดีแล่นขึ้นมาในใจ

หลายวันต่อมา เหลิ่งซื่อเย่ทำตามที่พูดไว้จริง ๆ เขาโทรศัพท์มาตรงเวลาทุกวัน

เช้าหนึ่งครั้ง เย็นหนึ่งครั้ง แต่เซิ่งลั่วหน่วนกลับรู้สึกกลุ้มใจ

เพราะหลังจากเหลิ่งซื่อเย่โทรมา เขาก็พูดแต่คำเดิม ๆ

ถ้าโทรมาตอนเช้าก็จะพูดว่า “เซิ่งลั่วหน่วน”

“อรุณสวัสดิ์”

จากนั้นก็ไม่มีคำพูดอื่นอีก

ตอนเย็น

“เซิ่งลั่วหน่วน”

“ราตรีสวัสดิ์”