กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 32 ใคร ๆ ก็อยากยืนอยู่ใต้แสงตะวันที่จริงใจและอบอุ่น
ชั้นบน
เหลิ่งซื่อเย่เปลือยท่อนบน เผยผิวขาวผ่องเป็นบริเวณกว้าง หากไม่ได้เห็นกล้ามท้องแปดก้อนที่นูนเด่นชัด คนที่ไม่รู้คงคิดว่าเขาเป็นเด็กสาวตัวเล็ก ๆ
ไม่อย่างนั้นเขาจะมีผิวที่ขาวผ่องและเนียนละเอียดเช่นนี้ได้อย่างไร
แต่คนที่คุ้นเคยกับเหลิ่งซื่อเย่ต่างรู้ดีว่า นั่นเป็นเพราะเขาไม่ได้ออกตากแดดมาเป็นเวลานาน
“บอกไว้ก่อนเหมือนเดิม อย่าคาดหวังมากเกินไป เพราะโรคของนายยังไม่มียารักษาทางการแพทย์ อีกอย่างสาเหตุส่วนใหญ่ก็มาจากสภาพจิตใจของนาย ดังนั้นทำได้แค่ลองดู”
“อืม”
โม่เทียนหยิบกระบอกฉีดยาออกมา ภายในบรรจุยาน้ำไว้จนเต็ม