ตอนที่ 22 รู้สึกว่าระยะห่างระหว่างพวกเขากำลังขยับเข้ามาใกล้ขึ้นทุกที

ตอนที่ 22 รู้สึกว่าระยะห่างระหว่างพวกเขากำลังขยับเข้ามาใกล้ขึ้นทุกที

ในเวลาเดียวกัน

ณ คฤหาสน์เก่าตระกูลเหลิ่ง

เหลิ่งฮ่าวข่ายมองรูปถ่ายที่บอดี้การ์ดส่งเข้ามาในโทรศัพท์มือถือแล้วหัวเราะร่าอย่างมีความสุข จนเสียงหัวเราะอันทุ้มต่ำของเขาดังก้องไปทั่วห้องรับแขก

“เหล่าอี้ นายดูสิ เด็กสองคนนี้เหมาะสมกันจริง ๆ ดำคนขาวคน แถมส่วนสูงที่ต่างกันนี่อีก ช่างเหมือนซีอีโอสายเผด็จการกับภรรยาตัวน้อยแสนหวานชัด ๆ”

เหลิ่งฮ่าวข่ายหัวเราะจนรอยเหี่ยวย่นบนแก้มปรากฏเด่นชัด

ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สวมชุดจงซานแบบเดียวกับเหลิ่งฮ่าวข่าย เพียงแต่สีและเนื้อผ้าแตกต่างกันเล็กน้อย บนใบหน้าสวมแว่นตากรอบสีดำ เขาคือพ่อบ้านของตระกูลเหลิ่ง อี้หลี่หมิง และเป็นท่านพ่อของอี้เฟิงด้วย