กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 1 บนสะพานไน่เหอ
บุปผาปรภพเบ่งบาน ณ อีกฝั่งฝั่งปรภพ ดอกบานวัยเยาว์ร่วงโรยพันปี ใบผลิวัยเยาว์ร่วงโรยพันปี——บุปผามันจูซาหวา
แม้ไม่อาจพบหน้า คลาดกันทุกภพทุกชาติ แต่ฉันจะยังคงติดตามคุณไป
ตัวอยู่ฝั่งปรภพ ความคำนึงให้อยู่ ณ ที่แห่งนี้ เฝ้ามองนับครั้งไม่ถ้วน ท้ายที่สุดยังคงวนเวียนอยู่ที่เดิม สองฝั่งปรภพคือคนสองคนที่รักกัน น่าเสียดายที่ฉันไม่มีความกล้าพอจะบอกคุณถึงตัวตนของฉัน
——เหลิ่งซื่อเย่
ฉันรู้สึกว่าบุปผาปรภพเป็นตัวแทนของความรักอันไร้ขอบเขตและเร่าร้อนยิ่งกว่า
ถึงแม้นดอกและใบของมันจะไม่มีทางดำรงอยู่ร่วมกันได้ชั่วชั่วกาลนาน แต่นั่นก็ไม่อาจกลบเกลื่อนความจริงที่ว่าดอกและรากของมันดำรงอยู่ร่วมกันชั่วชั่วกาลนานได้
แล้วทำไมพวกเราถึงจะเป็นดอกกับรากไม่ได้ล่ะ?
ไม่ต้องกลัวนะ ชาตินี้ฉันจะข้ามฝั่งปรภพไปรักคุณเอง