กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 287 หนึ่งวันแห่งความรักที่สมบูรณ์แบบ
“โยวโยวอยากไปที่ไหนเหรอ?”
จ้าวอี้ไป๋และสวีโยวโยวเดินออกจากบ้านไปด้วยกัน
หลังจากเดินพ้นประตูตึก สวีโยวโยวก็ยื่นมือเล็กๆ ออกไปอย่างถือวิสาสะ เธอชูนิ้วก้อยขึ้นมาแล้วสะกิดมือของจ้าวอี้ไป๋เบาๆ
ตอนแรกจ้าวอี้ไป๋นึกว่าตัวเองคิดไปเอง ที่ฝ่ามือใหญ่ของเขาเกิดอาการคันยุบยิบ
เพราะว่าสวีโยวโยวที่เดินอยู่ข้างๆ เขานั้น เอาแต่จ้องมองไปข้างหน้าตรงๆ
พอก้มหน้าลงมองดู
จ้าวอี้ไป๋ถึงได้มั่นใจว่า โฮ่ เป็นสวีโยวโยวที่กำลังสะกิดเขาอยู่จริงๆ
จ้าวอี้ไป๋ใช้มือใหญ่คว้ามือเล็กของสวีโยวโยวไว้
“คิกคิก”