กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272 เสียงกรีดร้องดังระงม
"พ่อ พ่อขา... จมูกหนู... ถูกตัดไปแล้ว... ไม่ อย่าฆ่าหนูนะ..."
ลูกสาวคนเดียวของหวงสือซานซึ่งอายุเพียงสิบกว่าปี กำลังจ้องมองหวงสือซานด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด
บนพื้นหินอ่อนที่เรียบหรู มีมีดทำครัวเล่มหนึ่งกับจมูกเล็กๆ วางนิ่งอยู่บนพื้น คมมีดเปื้อนไปด้วยเลือด ส่วนพื้นดินถูกย้อมจนแดงฉาน
หวงสือซานเบิกตากว้าง ความลำพองใจเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น เขาจ้องมองภาพตรงหน้าอยู่นานก่อนจะตั้งสติได้
อารมณ์ความรู้สึกมากมายประเดประดังเข้ามาในใจ
"แก! แกทำอะไรลงไป? พ่อจะ... พ่อจะฆ่าแกได้อย่างไรกัน!"
หวงสือซานกุมหน้า
เขาขยี้ใบหน้าแก่ๆ ของตัวเองอย่างแรง
"ฮือ ฮือ!"