กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258 จ้าวอี้ไป๋ผู้เป็นสุภาพชน
ตุบ
ม่อม่อพยายามฝืนฉีกยิ้มบนใบหน้า แต่ขาทั้งสองข้างกลับทรุดลงกับพื้นอย่างซื่อสัตย์ไปเรียบร้อยแล้ว ท่านราชา ฉันก็แค่กำลังเก็บกระเป๋า คิดว่าจะออกมาสวามิภักดิ์ต่อท่านในเร็วๆ นี้แหละค่ะ
จ้าวอี้ไป๋ แล้วทำไมถึงเดินออกทางประตูหลัง? ฉันนึกว่าเธออยากจะหนีน่ะ
แหม นั่นเป็นประตูหลังเหรอคะ? เดินผิดค่ะ เดินผิด ฮ่าๆ
ม่อม่อหัวเราะแห้งๆ
จ้าวอี้ไป๋ปลดดาบออบซิเดียนทมิฬที่พาดอยู่บนไหล่ลงมา
กรี๊ด อย่าฆ่าฉันเลย อย่าฆ่าฉันเลยท่านราชา ฉันผิดไปแล้ว ไว้ชีวิตฉันด้วย ฉันแค่อยากหนีจริงๆ ฉันจะไม่โกหกแล้ว ไว้ชีวิตฉันเถอะนะ!
ซอมบี้กลายพันธุ์ม่อม่อกรีดร้องเสียงหลง รีบโขกศีรษะลงกับพื้นอย่างบ้าคลั่ง น้ำหูน้ำตาไหลนอง