กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 มันต้องได้รสนี้แหละ
"เฮ้อ"
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหนุนตักเป้าหมายระดับห้าดาวนอนแล้วพลังจิตจะฟื้นฟูเร็วขึ้นหรือเปล่า จ้าวอี้ไป๋หลับไปได้แค่สามสิบกว่านาที พอลืมตาขึ้นมาอีกที พลังจิตก็ฟื้นกลับมาถึง 85% แล้ว
ระดับพลังจิตเท่านี้ถือว่าสูงมากแล้ว
หวังเวยเวยก้มหน้าลงแล้วกล่าวเสียงอ่อนหวาน "ตื่นเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? นอนต่ออีกหน่อยสิ ข้าวยังไม่เสร็จเลย ขาหมูตุ๋นในหม้ออัดแรงดันอยู่ แต่มันต้องใช้ไฟเยอะหน่อย คงต้องตุ๋นอีกสักพักถึงจะเข้าเนื้อ"
เธอพิงพนักเตียงแล้วหลับตาลงพักครู่หนึ่ง พอเพิ่งตื่นนอน น้ำเสียงของเธอจึงมีความงัวเงียและแหบพร่าเล็กน้อยตามประสาคนเพิ่งตื่น
จ้าวอี้ไป๋มองไปที่หวังเวยเวย "ถ้าไม่รีบกินข้าว งั้นเรามากินอย่างอื่นกันก่อนได้นะ"