กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มันสัมผัสได้ว่าความตายกำลังคืบคลานเข้ามา
ถึงจะหลบการโจมตีนั่นได้ แต่ก็ไม่กล้าการันตีว่าจะมีการโจมตีระลอกใหม่เข้ามาอีกหรือไม่
"หึ่งๆๆๆๆ!"
ในจังหวะนั้นเอง เสียงกระพือปีกของยุงโลหิตจำนวนมากก็ดังขึ้น พวกมันส่งเสียงร้องเพลงศึก และบินเร็วขึ้นมากในม่านหมอกสีม่วง พวกมันมาแล้ว
ปีศาจราตรีแปดหูตกตะลึง: "ลูกหลานของท่านยุงโลหิตเก้าชีวิต! อ๊าก! พวกมนุษย์ที่น่าสะพรึงกลัว พวกแกไปทำอะไรท่านทั้งสองคนกันแน่?!"
บทที่ 242 หยิบปืนขึ้นมา!
"ฉึบ ฉึบ ฉึบ!"
"อ๊าก!!"
ปีศาจราตรีแปดหูแผดร้องโหยหวน ยุงโลหิตหนึ่งร้อยตัวพุ่งเข้าหามันอย่างบ้าคลั่ง ทันทีทันใดนั้นยุงโลหิตหลายตัวก็ฝังปากเข็มแทงเข้าไปในร่างกายของมัน
"กะพริบ! ฉันกะพริบ! ฉันจะกะพริบต่อไปอีก!"