กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 โรงผลิตน้ำประปา
ยามเย็น ณ บ้านของจ้าวอี้ไป๋
เชฟจากสมาคมการค้าหลายคนกำลังขะมักเขม้นทำงานกันทั้งภายในและภายนอก
บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเมนูเลิศรส
"วันนี้กินดีจังเลยนะ?"
หวังเวยเวยหยิบเนื้อห่านขึ้นมาหนึ่งชิ้นเพื่อลองชิมรสชาติ
"ฝีมือพ่อตาคุณน่ะ"
จ้าวอี้ไป๋สวมกอดหวังเวยเวยจากด้านหลัง พลางสูดดมกลิ่นหอมจากเส้นผมของเธอเบาๆ
หวังเวยเวยหัวเราะ "โฮ่! ที่แท้ก็ไปไถของจากตาแก่นั่นมาอีกแล้วสินะ"
จ้าวอี้ไป๋เกยคางไว้บนไหล่ของหวังเวยเวย "พูดซะน่าเกลียด ตาแก่เขาก็อายุมากแล้ว แถมมีกิจการใหญ่โตขนาดนั้น เรากินกันแค่นี้ ไม่ทำให้เขาล้มละลายหรอก"