กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 กินเนื้อแกะ
"รู้แล้วล่ะ"
หวังเวยเวยขานรับ
จ้าวอี้ไป๋ยิ้มกริ่ม "ยังไม่อิ่มเหรอ? อยากกินข้าวอีกหรือไง?"
"ไปตายซะ"
หวังเวยเวยค้อนให้จ้าวอี้ไป๋วงใหญ่ เธอนวดพุงตัวเองเบาๆ "ฉันอิ่มจนจุกแล้วจริงๆ แต่คุณหนุ่มหวังเขาอุตส่าห์จัดงานเลี้ยงไว้ทั้งที ก็ต้องไว้หน้าเขาหน่อย"
"ฮ่าๆ"
จ้าวอี้ไป๋หัวเราะพลางลุกขึ้นนั่ง "ก็ได้ งั้นเธอมาช่วยแต่งตัวให้ฉันหน่อย"
"อา... ได้เพคะ ฝ่าบาท"
หวังเวยเวยรับคำด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า เธอเดินเท้าเปล่าไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วเปิดออก