กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 การพยายามครั้งสุดท้ายก่อนจากลา
"พูดจาเหลวไหล"
เฉินซีหร่านถูกคำพูดของอ้ายเสี่ยวเสี้ยวเล่นเอาไปไม่เป็น เธอรู้สึกอายจนกระทืบเท้าอยู่กับที่
"ไม่ได้ทะลึ่งหรอกนะ นานๆ ทีจะได้ออกมาข้างนอก ก็ต้องเล่นอะไรที่มันดูสะอาดสะอ้านและดีต่อสุขภาพหน่อยสิ"
ตลอดสามวันแทบไม่ได้หยุดพัก
พยายามชาร์จพลังกันอย่างหนักหน่วงมาตลอด
ถือว่าช่วยอ้ายอวี่ไปด้วย
สมรรถภาพร่างกายแบบฟีดไม่จำกัดของจ้าวอี้ไป๋น่ะไม่มีปัญหาหรอก แต่ในแง่ของจิตน่ะค่อนข้างอ่อนล้าไปบ้าง ต้องพักให้ดี
อันย่วนที่คอยเงี่ยหูฟังอยู่ เมื่อได้ยินดังนั้นก็ลดหูลง แล้วว่ายน้ำต่อไปในสระ