เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 189 การจู่โจม
"ไม่หรอก ไม่มีทางเด็ดขาด"
จ้าวอี้ไป๋ยิ้มกว้าง "คุณดูสิ ผมส่งซีเชี่ยนกลับมา คุณไม่ได้ส่งคนไปช่วยซีเชี่ยนเลย แต่ซีเชี่ยนก็ยังไม่เห็นจะฆ่าคุณที่เป็นพ่อเลยนี่นา ทางฝั่งเสี่ยวเสี้ยวของผมกับพ่อแม่เธอก็เป็นญาติกัน ซีเชี่ยน ถ้าพ่อเธอไม่ส่งคนไปช่วยเธอ เธอจะฆ่าเขาไหม อย่างมากก็แค่รู้สึกโกรธเคืองนิดหน่อย แล้วก็บ่นอะไรออกมานิดๆ หน่อยๆ ใช่ไหมล่ะ"
"เอ๊ะ?"
ซีเชี่ยนงุนงง
จ้าวอี้ไป๋พูดประโยคนี้ออกมาด้วยรอยยิ้ม โดยไม่มีคำหยาบคายแม้แต่คำเดียว
ทว่าใบหน้าแก่ๆ ของซีเหว่ยฮั่นกลับเขียวคล้ำขึ้นมาทันตา
เขาหันไปมองซีเชี่ยน "เสี่ยวเชี่ยน ลูกก็รู้ พ่อต้องยุ่งอยู่กับการดูแลผู้คนในเมืองบี มีสายตาตั้งมากมายคอยจับจ้องพ่ออยู่ พ่อก็ทำได้แค่เสียสละส่วนน้อย เพื่อรักษาความสงบสุขของส่วนใหญ่"