เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169 คนโง่
“ว้าก แว้ก ไม่นะ ไม่ใช่แบบนั้น ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้!”
หลินเป่าเสียทรุดนั่งลงบนพื้น ข้างๆ คือศพของหลานสาว เธอคร่ำครวญเสียงดัง
“เธอ เธอเนี่ยนะ ฉันไม่รู้จะพูดกับเธอยังไงดี ในยุควันสิ้นโลกแบบนี้ มีกินมีใช้ มีที่อยู่อาศัย แถมยังได้รับการดูแลยกย่องจากตระกูลโจว มันยังไม่ดีพออีกเหรอ? เธอยังต้องการอะไรอีก? ต้องรนหาที่ตายขนาดนั้นเลยหรือไง! ไม่มีความสามารถแต่ดันอยากทำเรื่องยากๆ คิดอะไรอยู่ถึงได้ไปวางแผนกับจ้าวอี้ไป๋ ฉันละไม่เข้าใจจริงๆ!”
โจวหมิงเจี๋ยที่ปกติเป็นคนอ่อนแอมาโดยตลอด คราวนี้กลับระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างหาได้ยาก
เขาโกรธจนไม่รู้จะโกรธยังไงแล้ว
ตระกูลหลิน ที่มีชีวิตอยู่กันตั้งหลายสิบคน กลับต้องมาจบสิ้นลงเพราะความโง่เขลาของหลินเป่าเสียคนเดียว
แถมยังมีเรื่องอื่นอีก
จ้าวอี้ไป๋จากไปแล้ว