กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154 พี่เขย~
โจวอวิ้นจากไปแล้ว
ตอนที่จากไป เธอหยิบแตงโมครึ่งลูกที่ยังกินไม่หมดติดมือไปด้วย เดินกินไปพลางก้าวไปพลาง
ตระกูลโจวยอมชดใช้ด้วยทองเงินและเพชรนิลจินดาจำนวนมหาศาล
ขนตามโจวอวิ้นไปพร้อมกัน
โจวคังมองตามขบวนรถยาวเหยียดที่แล่นจากไป ใบหน้าผุดรอยยิ้มเยาะเย้ย
"ยามสงบสุขไม่ทันสังเกต พอถึงกลียุคเข้าจริง แต่ละคนต่างก็งัดไม้เด็ดมาประชันกันสุดฤทธิ์เลยสินะ"
โจวอวิ้นที่ปกติแล้วดูไร้เดียงสาและยอมคนมาตลอด นึกไม่ถึงว่าจะเรียนรู้การยืมบารมีเสือมาข่มขู่คนอื่นเป็นแล้ว เรื่องนี้อยู่เหนือความคาดหมายของเขา ซ้ำยังเล่นเอาตาเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างโจวหมิงหวงตั้งตัวไม่ติดอีกด้วย
คำพูดที่โจวคังพูดไป เดิมทีก็แค่กะจะหลอกตลบหลังโจวหมิงหวงเท่านั้น