เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 เธอโตขึ้นแล้ว
"ท่านรอง... ผม..."
ทหารรับจ้าง หม่าเซิ่ง เป็นชายหนุ่มรูปร่างผอมแห้ง บนลำคอสวมปลอกคอโลหะของ ตระกูลโจว อยู่ เนื่องจากรูปร่างที่ผอมเล็กและผิวคล้ำ ทำให้เขาไม่มีพลังต่อสู้เท่าไรนัก จึงถูกคนในกลุ่มเดียวกันกลั่นแกล้ง และถูกส่งมาดูแล โจวคัง ที่เปรียบเสมือนถังดินปืนผู้บ้าคลั่ง
การอยู่ข้างกาย โจวคัง นั้นมีความเสี่ยงสูงมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในสถานการณ์ที่ โจวคัง ถูกขังไว้เพื่อรักษาตัวเช่นนี้
"ไม่บอกเหรอ?"
เมื่อเห็นทหารรับจ้างตรงหน้าลังเล โจวคัง ก็หัวเราะออกมาอย่างเยาะเย้ย
สำหรับคนผู้นี้ ไม่ว่าจะพูดหรือไม่ ก็ไม่ได้มีความสำคัญอีกต่อไป
เพียงแค่เห็นท่าทางของเขา โจวคัง ก็มั่นใจแล้วว่าการตายของ โจวรุ่ยข่าย นั้นต้องมีเงื่อนงำ
มันไม่ใช่การโจมตีจากภายนอกอย่างแน่นอน