กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 ผมไม่มีน้องชายแล้ว
"แค่ก แค่ก แค่ก แค่ก!"
ใบหน้าแก่ชราของโจวหมิงหยางม่วงคล้ำจนดูน่ากลัว เขาถูกความโกรธเล่นงานจนไอออกมาอย่างรุนแรง ไอไปไอมาก็มีเลือดสดพุ่งออกมา
หวังเวยเวย ผู้หญิงที่เย็นชาคนนี้ไม่ค่อยชอบพูดพร่ำทำเพลงเท่าไหร่นัก
แต่พอได้เปิดปากขึ้นมา
พลังโจมตีของเธอก็จัดเต็มไม่มีกั๊ก
"เลิกประชุม!"
โจวหมิงหยางกล่าวออกมาอย่างยากลำบาก เขาโบกมือ
ผู้ช่วยรีบก้าวเข้ามาประคองเขา แล้วออกจากศูนย์การประชุมไป
"แยกย้ายๆ"