กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 เวยเวย~
"ซี๊ด!"
คนที่กำลังดื่มกินอย่างมีความสุขจนถูกเรียกว่า "ผู้เหนือคน" ต่างสะดุ้งตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว พวกเขาหันไปมองที่ทางเข้าพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
แต่เมื่อเห็นว่าที่ทางเข้าเป็นเพียงหญิงสาวในชุดสูทสีดำธรรมดาอย่างหยางอวิ้น ทุกคนก็หันกลับมาสนใจอาหารตรงหน้าต่อ
ใครบางคนพึมพำว่า "หน้าร้อนแท้ๆ แต่ลมกลางคืนกลับเย็นขนาดนี้"
นี่ไม่ใช่ลมกลางคืนหรอก
"เฮ้อ ตกใจหมด นึกว่าเฉินชีมาซะอีก"
อี๋ว์โหย่วหรงดึงทิชชูเปียกออกมาเช็ดคราบมันบนนิ้วมืออย่างใจเย็น
ตอนที่จ้าวอี้ไป๋ไม่อยู่ เธอกินอย่างดุเดือดและจัดเต็ม แต่พอจ้าวอี้ไป๋มา เธอกลับกินผัดมันฝรั่งทีละเส้น
ช่างดูสง่างามเหลือเกิน