กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121 ในเมื่อแกเลิกเก๊ก งั้นฉันเริ่มละนะ!
“ในเมื่อแกเลิกเก๊กแล้ว งั้นฉันเริ่มละนะ”
จ้าวอี้ไป๋เหยียบอยู่บนเมฆสีชาดของเจ้าแห่งความอาฆาต
ความรู้สึกยามเหยียบลงบนเจ้าแห่งความอาฆาตนั้นทั้งยวบยาบและเหนียวเหนอะ
สัมผัสมันไม่ค่อยเวิร์กเท่าไหร่
แถมยังยืนอยู่สูงเอาเรื่อง
พูดตามตรง ยืนสูงขนาดนี้น่ากลัวอยู่เหมือนกัน
แต่ในแง่ของความน่าเกรงขามจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด
กำลังเก๊กอยู่นี่หว่า!
จ้าวอี้ไป๋ในท่วงท่าไร้เทียมทาน ยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ มันดูเท่จริงๆ