กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 นึกว่าเป็นทรัพยากรธรรมชาติเสียอีก
ฉันเอง เป็นฉันเอง
จ้าวอี้ไป๋ได้ยินเช่นนั้นก็เดินออกจากห้องพักผู้ป่วยทันที เขาเดินมาที่ทางเดินแล้วกดโทรออกหาโจวคัง
โจวคัง:
ตอนนี้เขากำลังคุยแชทอยู่กับโจวอิ่ง
โจวคังคาดเดาว่า คนที่กล้าขโมยทรัพยากรของพวกเขาและมีฝีมือพอจะย้ายของจำนวนมากไปได้ในเวลาสั้นๆ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากจ้าวอี้ไป๋
โจวคัง: เสี่ยวอิ่ง จ้าวอี้ไป๋ได้ทรัพยากรไปชุดหนึ่งใช่ไหม
โจวอิ่ง: อืม
โจวคัง: เธอพอจะมีหลักฐานบ้างไหม
โจวอิ่ง: อ้อ