กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 ไม่มีแพ้ชนะ มีเพียงความเป็นความตาย
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"
โจวคังชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะร่าออกมา
"บ้าจริง!"
"ขำจนจะตายแล้ว"
"ไอ้พวกโง่ตระกูลหวังนั่น ขนาดฉันยอมก้มหัวให้จ้าวอี้ไป๋นั่นแล้วแท้ๆ พวกมันกลับกล้าไปหาเรื่องจ้าวอี้ไป๋เอง ดี ดีจริงๆ ดีมาก! ฉันยังกลัวอยู่เลยว่าถ้าจ้าวอี้ไป๋ไปหาพวกมันแล้วพวกมันจะยอมก้มหัวให้ แต่คราวนี้แหละ ได้เปิดศึกกันเต็มตัวสักที!"
โจวคังเดินวนไปวนมาในห้อง เขาเหล่มองผู้หญิงคนนั้นพลางผลักทองแท่งกองบนโต๊ะให้ตกลงไป
"วันนี้ฉันอารมณ์ดี เอาไปให้หมดนั่นแหละ"
"ปัง ปัง ปัง!"
ทองแท่งกระทบตัวหญิงสาวจนเจ็บ