กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ราคาของความเย่อหยิ่งเกินไป
"คุยกับแม่มึงสิ!"
เฉินเวยหลงอารมณ์ร้อนอย่างแท้จริง: "มึงคิดว่ามึงเป็นตัวเหี้ยอะไรวะ ถึงคู่ควรจะมาดื่มชากับพวกกู คุกเข่าลง ทำตัวเป็นหมาแล้วรอดไป ไม่งั้นก็ตาย!"
"เฮ้อ"
จ้าวอี้ไป๋วางกาน้ำชาลง
"มึงเป็นควยอะไรวะ ยังมีหน้ามาถอนหายใจอีก? กูเย็ด-"
"ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!"
ขณะที่ปากหมาๆ ของเฉินเวยหลงกำลังพ่นเรื่องบัดซบ เสียงของเขาก็พลันขาดหายไป คมเสียงไร้รูปหลายสิบสายพุ่งออกมา ฟันเข้าที่มือทั้งสองข้างรวมถึงท่อนแขนของเฉินเวยหลง
ในเวลาเดียวกัน
มือและแขนของเฉินเวยหลงก็ถูกหั่นเหมือนไส้กรอก กลายเป็นชิ้นแว่นหนาบางเท่ากันหลายสิบชิ้น ถูกตัดเรียบเสมอกับหัวไหล่ ร่วงกราวลงบนพื้น "เกรียวกราว"