กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24 หัวหน้าผู้ผูกแค้นหวังอวิ๋น
“ทำ... ทำงานเหรอ?”
อู๋เหมิงเม้มริมฝีปากแดงฉานเป็นมันวาว พยักหน้า “ไปรวมกันที่นั่นหรือเปล่า?”
เชอเสี่ยวลี่ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก
ใบหน้าเล็กๆ ขึ้นสีแดงก่ำราวกับแอปเปิลผลสด น่ารักจนทำให้คนอยากจะงับสักคำ
ในใจเธอรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย
แต่ก็เต็มใจเช่นกัน
ตอนนี้มันคือวันสิ้นโลก ไม่ใช่ยุคก่อนแล้ว ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ บางทีพรุ่งนี้อาจจะตายขึ้นมาดื้อๆ ก็ได้
เชอเสี่ยวลี่หวาดกลัวรายละเอียดที่เคยฟังเพื่อนร่วมหอพักนินทา แต่ก็มีความคาดหวังอยู่ไม่น้อย
โรงเรียนหญิงล้วนในเมืองเอแห่งนี้เปรียบเสมือนกรงขัง เดือนหนึ่งถึงจะได้กลับบ้านครั้งหนึ่ง ในโรงเรียนแทบจะมองไม่เห็นผู้ชายเลย