เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหมยซู่อิ่งมองเจียงจิงเหนียนที่ยังหนุ่มหล่อ ใจเสียดายจนแทบอยากตาย ผ่านมาหลายปีแล้ว เจียงเซิ่งลี่กลายเป็นขี้เมาไร้ประโยชน์ แต่เจียงจิงเหนียนยังหนุ่มหล่อเหมือนเดิม ตอนนั้นเธอถูกผีอะไรเข้าสิงถึงได้ยอมหย่ากับเขา
เธอหันไปมองเจียงจิงเหนียนด้วยสายตาเศร้าสร้อย เจียงจิงเหนียนสัมผัสได้ถึงสายตาที่ร้อนผ่าว จึงมองกลับไป พอเห็นว่าเป็นเธอ ก็กลอกตาใส่ทันที ไม่ไว้หน้าสักนิด
สีหน้าเหมยซู่อิ่งยิ่งเศร้าสร้อย ก้มหน้าคร่ำครวญถึงตัวเอง เจียงเซิ่งลี่ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเข้าตาเต็ม ๆ รู้สึกเหมือนหัวตัวเองเขียวปี๋ กลับไปเขาจะสั่งสอนผู้หญิงใจง่ายคนนี้ให้หนัก กล้าดีนักต่อหน้าต่อตาเขายังไปตอแยเจียงจิงเหนียน ไม่ได้เอาความรู้สึกของเขาใส่ใจเลย
แขกเหรื่อมาครบกันแล้ว ห้องจัดงานเลี้ยงคึกคักเป็นพิเศษ ทุกคนในใจอยากรู้จนแทบทนไม่ไหว ตกลงมันเรื่องดีอะไรกันแน่
มีคนที่สนิทกับเจียงจิงเหนียนพอสมควรถามออกมาตรง ๆ ว่า “เหล่าเจียง งานเลี้ยงจะเริ่มแล้ว คุณยังไม่ยอมบอกอีกหรือว่ามีเรื่องดีอะไร”
เจียงจิงเหนียนหัวเราะหึ ๆ ยกแก้วเหล้าขึ้นพูดเสียงดัง “วันนี้ที่เชิญทุกคนมากินเลี้ยง ก็เพื่อจะแจ้งเรื่องหนึ่งให้ทราบ เด็กคนนี้เจียงสุ่นเปลี่ยนชื่อแล้ว ต่อไปชื่อเจียงสุ่น เจียงแบบขิง เขากลับคืนสู่ตระกูลเดิม ต่อไปพวกคุณอย่าเรียกผิดก็แล้วกัน”