เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงสุ่นเตรียมจะออกไปซื้อหนังสือพิมพ์อีกฉบับ ซ่งซีซีที่อยู่ชั้นบนตะโกนว่า “ยายเจียงทอดหมูกรอบเสร็จแล้ว!”
เขาหยุดทันที น้ำลายสอขึ้นมาในปาก หมูทอดกรอบที่ยายทอดอร่อยเหลือเกิน เอาไว้กินหมูทอดกรอบก่อนแล้วค่อยไปซื้อหนังสือพิมพ์ดีกว่า ซีซีเข้าใจคนขนาดนั้น เธอต้องไม่โทษเขาอยู่แล้วใช่ไหม?
เขาล็อกประตูรถเรียบร้อย ขายาวก้าวเดียวข้ามบันไดไปห้าขั้น ไม่นานก็ขึ้นถึงชั้นสาม กลิ่นหมูทอดกรอบโชยมาปะทะหน้า ทั้งยังมีกลิ่นปอเปี๊ยะทอด ปลาดาบเงินทอด ลูกชิ้นเนื้อทอด รากบัวสอดไส้ทอด และกลิ่นอื่น ๆ อีกสารพัด อบอวลผสมกันจนกลายเป็นกลิ่นตรุษจีนที่ยั่วยวนที่สุด
ซ่งซีซียืนช่วยอยู่ข้าง ๆ ยายอย่างน่ารัก พอเห็นเขาก็ยิ้มหวานให้ หัวใจของเจียงสุ่นพลันเต็มตื้น สิ่งที่ขาดหายไปในใจเขาตลอดหลายปีมานี้ ถูกเติมเต็มจนเต็มอิ่มในพริบตานี้เอง
“ยืนบื้ออะไรอยู่? ไม่รีบมากินฉันจะกินหมดแล้วนะ!”
ซ่งซีซีค้อนเขาแวบหนึ่ง ในมือถือจานหมูทอดกรอบที่เพิ่งทอดเสร็จ กรอบนอกนุ่มใน รสชาติอร่อยเหลือเกิน ถ้าให้เธอกินคนเดียวก็กินหมดจานนี้ได้สบาย
เจียงสุ่นหัวเราะหึ ๆ ก้าวยาวสองก้าวก็เดินเข้ามา อ้าปากกว้างราวกับลูกนกที่รอป้อน เงยหน้ารอเธอป้อนคำโต