ตอนที่ 219 พี่ใหญ่ หลิ่วหย่งหงชอบพี่นะ

วันรุ่งขึ้นโจวหงเหว่ยก็ย้ายออกไป เฟอร์นิเจอร์ล้วนเป็นของโรงงาน เขากับซ่งเชี่ยนมีแค่กระเป๋าสัมภาระไม่กี่ใบ รถสามล้อเที่ยวเดียวก็ขนไปหมด คนในตึกพักครอบครัวพนักงานก็ได้เห็นซ่งเชี่ยนเสียที

เธอถูกห่ออยู่ในผ้าห่ม โผล่ออกมาแค่ใบหน้าซีดเผือด ทุกคนเกือบจำไม่ได้ แต่พอมองดี ๆ ก็ใช่ซ่งเชี่ยนจริง ๆ เพียงแต่ผอมเกินไป และสภาพจิตใจก็แย่มาก

โจวหงเหว่ยอุ้มซ่งเชี่ยนไปนอนบนรถสามล้อ แล้วปั่นรถจากไป เขาย้ายไปอยู่ห้องเช่าของโจวหงเยี่ยน

พอพวกเขาจากไป คนในตึกพักครอบครัวพนักงานก็พากันวิพากษ์วิจารณ์กันขรม

“ซ่งเชี่ยนกลายเป็นสภาพเหมือนผีแบบนั้นได้ยังไง ฉันจำได้ว่าเธอแค่ขาหักไม่ใช่หรือ ทำไมถึงได้หนักขนาดนี้”

“ใครจะรู้ล่ะ ตาเธอเหม่อลอยดูท่าทางจิตใจก็ไม่ดี หรือสมองจะกระทบกระเทือนด้วย”

“ร่างกายไม่ดี สารอาหารก็ไม่พอ ช่วงนี้บ้านโจวกินแต่ผักกาดขาวกับเต้าหู้ แม้แต่น้ำมันยังไม่ยอมใส่ กินแบบนี้ทุกวันคนแข็งแรงยังจะทรุด นับประสาอะไรกับคนป่วย”

“ซ่งซีซีกินแต่ปลาใหญ่เนื้อโตทุกวัน แค่เศษที่ลอดจากซอกนิ้วเธอออกมาก็พอให้ซ่งเชี่ยนกินอิ่มแล้ว เธอนี่ใจร้ายเกินไปหน่อย”